Bundels & Boeken

Anderson

Anders

anders is niet altijd goed
anders is ook zeker niet slecht
het kan wel verschrikkelijk moeilijk zijn
constant met jezelf in gevecht
je moet op zoek naar berusting
maar rust geeft dat niet
om voor jezelf het pad te vinden
ook al gingen je eerdere pogingen teniet
het gevoel dat het niet lukken wil
elke keer weer een nederlaag
terwijl je zo je best doet
verprutst door weer zo’n vlaag
het onvermogen is verschrikkelijk
je probeert wel, maar de dingen lukken niet
je zou zo graag beter willen
maar toch veroorzaak je steeds het verdriet
het is niet jouw fout
je genen heb je niet voor het kiezen
hoe verschrikkelijk je ook je best doet
terwijl je iedere keer weer terrein moet verliezen
het is zo jammer
zo vaak worden je intenties met de verkeerde vergeleken
terwijl je het in je hoofd zo goed had bedoeld
maar bij de uitvoering is dat niet gebleken
voor ouders absoluut niet makkelijk
zij weten wel dat er geen kwaad in zit
voor ouders is dit probleem tijdelijk
voor jou een eindeloze rit
weet dat er een lichtpunt is
zoals een voetballegende ooit heeft gepleit
elk nadeel heeft zijn voordeel
qua originaliteit loop je voorop in de strijd
geen mens zoals jij
geen kind met zulke uitspraken
waar een ander het al opgegeven heeft
weet jij alle gevoelige snaren te raken
er zijn zaken welke jij nooit zal begrijpen
maar er zijn zeker zaken waar jij de betere in bent
daar moet jij je winst zien te halen
daar moet je strijden voor jouw talent
grootse mannen zijn je voorgegaan
mannen met precies dezelfde nukken
van wereldveroveraars tot uitvinders
geen van hen heeft zich daardoor laten mislukken
je moet doen wat je moet doen
de wereld zal met je leren leven
dan ben ik ervan overtuigd
dat er uiteindelijk veel goeds voor jou valt te beleven

04 mei 2011
Ik heb dit gedicht geschreven voor mijn 10 jarige zoon, 2 jaar geleden gediagnosticeerd met het syndroom van Asperger (een stoornis in het autisme spectrum). Daarnaast heb ik het geschreven voor mijn vrouw, die een kinderboek heeft uitgebracht om dit onderwerp onder de aandacht te brengen.

Het boek heet Alexander Anderson van Astrid Kieven en is te bestellen via ISBN nummer: 978-94-6176-191-0 bij de boekhandel of via www.boekscout.nl.

Oh zalige zonde

Ondanks alle pogingen
Om je te verdrijven uit ons dagelijks bestaan
door regeringen over de hele wereld uitgekotst
maar een handjevol vertrouwelingen blijft achter je staan
ooit door een andere regering ingevoerd
om het moraal onder soldaten te verhogen
om vervolgens op een zijspoor te belanden
door een ieder die jou in het verleden lief heeft gehad bedrogen
steeds meer plaatsen waar jij niet meer gewenst bent
al zo vaak betutteld en in negativiteit laten baden
door de slijk gehaald en als moordenaar bestempeld
terwijl dezelfde mensen die van je genoten, je nu verraden
slecht ben je zonder enige twijfel
maar als slecht zijn een reden tot uitroeien mag verlenen
kapten we geen regenwouden en bouwden we geen fabrieken meer
stond er geen machthebber ter wereld nog op beide benen
en veel geld kost je zeker
maar dat is kunstmatig en in het leven geroepen
daar worden onder andere scholen en ziekenhuizen van gebouwd
waardoor niemand op het verzaken van jouw sociale plicht kan beroepen
de hoge ziekenhuiskosten
een fabel die lang geleden al door de waarheid is achterhaald
want vast staat dat een ieder die maar half zoveel rookt als ik
voor de komende twee levens een ziekenhuisbed heeft betaald
natuurlijk stink ik alsof ik net drie asbakken heb weg gesnoept
en ik wil niemand met zijn of haar onhebbelijkheden vervelen
maar als ik de mijne verplicht ben te staken vind ik zeker
dat we ook in wel of geen deogebruik en uienconsumptie moeten onderverdelen
laat een mens een zonde hebben
geen mens is zondevrij
en geef me naast elke rookvrije gelegenheid
een lastervrije gelegenheid waar gerookt mag worden erbij

10 augustus 2008
Mijn ode aan één van mijn vele zondes, (daarnaast drink ik graag en ben ik een groot voorstander van seks voor het huwelijk).
Mocht ik ooit stoppen met roken, zal ik dit gedachtegoed blijven koesteren.

Valentijn of valkuil

soms het gevoel
niet dieper te kunnen zinken
soms zelfs het gevoel
je bloed te willen drinken
ik weet zeker
deze emotie bij jou niet onbekend
met liefde je tanden in mijn hals priemend
als een bloeddorstig serpent
het is okay, dat hoort bij de liefde
ik zou je dit als een serenade toe willen zingen
elkaar achter het behang willen plakken
om vervolgens in elkaars armen te springen
liefde is een drama
het haalt het laatste beetje energie uit mijn lijf
maakt me blind en hopeloos
maar is ook de nectar waar ik verder op drijf
liefde is fantastisch
geeft me kracht en slapeloze nachten
om te zijn wie ik ben
maar ook om als een junk naar jou te smachten
verslagen en van alle lust ontnomen
als ik mijn dagelijkse dosis niet kan krijgen
dat is wat de liefde me heeft gebracht
om van het geluk nog maar te zwijgen
niets van dit alles zou ik willen missen
dit meen ik oprecht en vol smart
mijn lippen naar jouw weelderige vormen tuitend
de opium voor mijn verslaafde hart
ik voel me verloren
en tegelijker tijd zo vertrouwd
de angst vandaag jouw huid niet te kunnen strelen
maar de wetenschap dat je ondanks alles van me houdt
liefde van mijn leven
voor jou al mij schepen achter mij verbrand
mijn leven is nutteloos zonder jou
want mijn hart heb ik aan jou verpand

11 februari 2008
Oorspronkelijk geschreven voor Astrid als Valentijnsgedicht, maar uiteindelijk heb ik me toch bedacht, aangezien mijn vreemde gevoel voor humor niet bij iedereen (en zeker niet bij mijn vrouw) goed overkomt

Een kwart eeuw Peter

rozen zijn waardeloos
en vaak duur betaald
jij aan de fles
was genetisch bepaald
bloemen zijn lelijk
en stinken bovendien
een leven vol slechte gewoontes
had ik 25 jaar geleden al voorzien

13 maart 2005
Geschreven als opsteker voor mijn jarige broer

Ups & downs

ooit was er een tijd
je zag me als een lot uit de loterij
alles wat je nu nog ziet
is het noodlot dat zich huist in mij
ons liefdesleven
een bejaard echtpaar zou nog schrikken
als je al naar me kijkt
lijk ik je niet meer te verwikken
de heersende onvrede in je ogen
onvrede over mijn gedrag
mijn acties en mijn prestaties
de teleurstelling in je lach
woede en frustratie
wanneer ik weer eens iets probeer
tevergeefs het leven een iets aantrekkelijker te maken
mislukking is wederom een harde leer
alles lijkt je wel te veel
zelfs het dragen van mijn ringen
een leek zou moeten kunnen zien
respect is niet af te dwingen
hoe diep geworteld mijn gevoelens ook zijn
hoe groots de liefde die ik voor jou voel
steeds meer moeite dit nog uit te dragen
steeds meer moeite met focussen naar het doel
vreemd om te constateren
hoe we dit in Godsnaam zover hebben laten komen
elke dag een klein beetje meer
net genoeg om niet te schromen
het dreigende gevaar
de lokroep van het café in mijn hoofd
ik zoek de spanning en het avontuur
maar vind mijzelf van mijn nuchterheid beroofd
de wind komt blijkbaar uit het oosten
maar terwijl ik dit schrijf weet ik als geen ander
na een geruststellende borrel of twee voor het slapen
ik morgen mijn mening weer verander

22 februari 2005